نویسنده: حسین امامی
بخش مقاله آی تی ایران - اگر با اضافه کردن حرف e به اول هر کلمه‌اي بگوييم به راحتي وارد دنياي الکترونيک و ديجيتال شده‌ايم، مساله را خيلي ساده گرفته‌ايم. در ظاهر ساده است چرا که توانسته‌ايم ماهيت آن کلمه و عبارت را از فضاي فيزيکي خارج سازيم. مثلاٌ اگر مي‌گوييم بانکداري الکترونيک” يعني بستن شعب در فضاي مادي و باز کردن شعبه‌اي جديد در فضاي ديجيتال و انتقال خدمات قابل ارايه از روش سنتي به محيط جديد يا مجازي.” اما اين فضا شرايط خاص خود را دارد که براي تمام مراحل آن بايد راه حل‌هايي را انديشيد. از افتتاح حساب و دريافت وام گرفته تا بحث روابط عمومي و تبليغات.
يک برداشت اشتباهي که در بحث روابط عمومي الکترونيک مي‌شود اين است که با داشتن انواع تجيهزات ارتباطي مي‌گويند ما “روابط عمومي ديجيتالي” را آغاز کرده‌ايم. حال آيا اين رايانه‌هاي روابط عمومي آيا چيزي بيش از”ماشين تايپ و بايگاني نامه‌ها” يا دستگاهي براي “طراحي” و يا “اتصال به اينترنت” است؟
تجيهزات ارتباطي، همه وسيله هستند نه هدف. به قول دکتر شکرخواه”... ايجاد سايت و اي ميل زدن آرايش و بزک کردن روابط عمومي سنتي است. روابط عمومي ديجيتال را مي‌توان با ميزان تعامل روابط عمومي با مشتريان اندازه گيري کرد...” چراکه در روابط عمومي سنتي ارتباطي يکسويه با مخاطب آنهم به طور جمعي صورت مي‌گرفت و شاهد يک “روابط عمومي محوري” بوديم ولي در فضاي جديد با “مشتري محوري” آنهم به صورت انفرادي مواجه هستيم.
پس روابط عمومي ديجيتال به دنبال يافتن راه کارهايي براي پاسخگويي يک نفره است. روابط عمومي ديجتال منتظر نمي ماند تا ببيند “مشتري چه مي‌خواهد؟” روابط عمومي همه چيز را برايش فراهم مي‌کند و براي هر نيازش پاسخي دارد. به جنس و سن مخاطب هم حساس است. براي نياز يک شخص بروشور خدماتش را به شکل انيميشن و تحت برنامه مثلاً فلش ارايه مي‌دهد و براي کسي که بخواهد مراحل و مدارک مورد نياز را پرينت کند آنرا به صورت متن هم مي‌آورد.
پس ديجيتاليست روابط عمومي، بيش از آنکه يک کارشناس فني و IT کار باشد؛ يک کارشناسي است با بينش و تفکر ديجتالي و مسلط به مسايل ارتباطي که نيازي هم ندارد همانند يک برنامه نويس و مهندس کامپيوتر به مسايل فني مسلط باشد. آن مسايل مربوط به برنامه نويسان و IT کاران انفورماتيک است و ديجيتاليست روابط عمومي وظيفه اصلي اش “خلق ايده” و “تصميم سازي” بر اساس نياز مخاطب است.
سايت آمازون دات کام نمونه‌اي موفق از بهره گيري خدمات روابط عمومي ديجيتالي است. يکي از خدمات جديدي که مسوولين سايت آمازون بر اساس نياز کاربران خود در سايت گذاشته اند “امکان خريد براي کودکان” است. چرا که کودکان و نوجوانان امکان دسترسي مستقيم به کارتهاي اعتباري را براي پرداخت وجه کتاب از طريق اينترنت ندارند و بالاخره بخشي از کاربران آنها هم از اين گروه سني هستند.

حال راه حل آنها چيست؟
آنها به کودکان اجازه داده اند کتابهاي مورد نظر خود را که در بخش کودکان است انتخاب کرده فرمهاي مربوط به صدور دستور خريد کتاب را تکميل و نهايتاً آنرا ارسال نمايند. پس از اتمام اينکار يک پيام کوتاه SMS به تلفن همراه پدر يا مادر که شماره اش نزد سايت آمازون مي‌باشد، ارسال شده و اعلام مي‌دارد که: “فرزند شما (…) درخواست خريد کتاب (…) را دارد در صورت موافقت به ما اعلام کنيد.” اين کاري است که روابط عمومي ديجيتالي به انجام مي‌رساند: يعني “طرح ايده” آنهم با “بينش ديجيتالي”. متخصصان و برنامه نويسان هم با استفاده از راهکارهاي فن آوري نوين، اين امکان را به مرحله عمل مي‌رسانند و باقي مراحل با آنهاست.
بنابراين در روابط عمومي ديجيتالي:
1- بهره گيري از فن اوري‌هاي نوين، هدف نيست بلکه وسيله است.
2- در بند قيد زمان و مکان نيستيم. خدمات و اطلاعات ما 7 روز هفته و 24 ساعته بايد در دسترس باشد.
3- منتظر نمي مانيم تا ببينيم “مشتري چه مي‌خواهد؟” فکر همه چيز را قبلا براي او کرده‌ايم.
4- کارگزار روابط عمومي ديجيتالي يک آدم فني نيست و نبايد هم باشد بلکه او با آشنايي با مسايل IT و تسلط به مسايل ارتباطي “ ايده” مي‌دهد و “تصميم سازي” مي‌نمايد.
5- تکنولوژي سهم کمتري نسبت به بينش ديجيتالي دارد.
6- ارتباطي دو سويه حاکم است و مخاطب شما ديگر جمع نيست بلکه فرد است و شما پاسخگوي تک تک اعضاي دهکده جهاني خواهيد بود.
منبع: وبلاگ روابط عمومی