نماينده اصفهان با اشاره به 100 ميليون تومان به نمايندگان از اين كار مجلس انتقاد كرد و آن را در راستاي اشرافي‌گري دانست.
حسن كامران با بيان اينكه مجلس 100 ميليون تومان پول به نمايندگان داده است، گفت: 80 ميليون از اين مقدار بابت اجاره مسكن است، البته 50 ميليون تومان از اين مقدار بلاعوض بوده و 30ميليون تومان آن نيز به صورت وام قرض‌الحسنه است. همچنين مجلس 20 ميليون تومان بابت خريد ماشين در اختيار نمايندگان گذاشته است.
وي اين مبلغ را پول اضافي دانست كه در اختيار نمايندگان قرار گرفته و اظهار داشت: در حالي مجلس به نمايندگان 30 ميليون تومان وام قرض‌الحسنه مي‌دهد كه مردمي كه با راي خود ما را به مجلس فرستادند، از گرفتن يك ميليون تومان آن عاجز هستند. همچنين نمايندگان در حالي 20 ميليون بابت خريد اتومبيل از مجلس پول گرفتند كه مجلس خود داراي سيستم حمل و نقل و اتومبيل‌هاي مجلس در اختيار نمايندگان است.عضو فراكسيون اكثريت مجلس تاكيد كرد: وقتي مجلس سيستم حمل و نقل دارد، لزومي ندارد تا پولي در اختيار نمايندگان در اين زمينه قرار گيرد. اين امكانات در حالي در اختيار نمايندگان مجلس قرار مي‌گيرد كه مردم محروم و متوسط و اصولا كارمندان از گرفتن چنين امكاناتي محروم هستند.كامران گفت: يك نماينده چهار سال در مجلس مي‌ماند و اگر كسي دور بعد هم انتخاب شود، هر دوره مجلس به وي ماشين مي‌دهد و اين قوز بالا قوز است كه نماينده‌اي در هر دوره‌اي كه در مجلس مي‌ماند از مجلس اتومبيل بگيرد.عضو فراكسيون اكثريت مجلس با بيان اينكه متاسفانه در دوره مجلس هشتم مصرف ميوه هم در مجلس رسم شده، خاطرنشان كرد: ممكن است عده‌اي بگويند ميوه چيزي نيست اما ما بايد توجه داشته باشيم كه بسياري از كارمندان در همين مجلس هم نمي‌توانند ميوه مصرف كنند. البته در سيستم ادارات ديگر هم چنين چيزي وجود ندارد، بنابراين لزومي ندارد نمايندگان مجلس اينها را رسم كنند.
كامران با بيان اينكه مدير سازمان اداري مجلس مزاج تشريفاتي دارد، خاطرنشان كرد: متاسفانه رئيس سازمان اداري مجلس سيستم غذاخوري مجلس را به بهانه صرفه‌جويي تغيير داد، در حالي كه اين اقدام وي صرفه‌جويي نبود و اين اقدام در حالي صورت مي‌گيرد كه در همين مجلس در طبقات زيرزمين كارمندان در يك جاي تنگي مشغول به كار هستند.
وي با اشاره به مشكل گراني و زندگي سخت مردم، تاكيد كرد: مسئولان بايد همچون مردم زندگي كنند و وقتي مردم ببينند مسئولين همچون آنها زندگي نمي‌كنند، نسبت به آنها بي‌اعتماد مي شوند.