سالمندي به عنوان روند طبيعي عمر بشر در اكثر كشورهاي دنيا از سن 60 و يا 65 سالگي آغاز مي‌شود. آمارهاي موجود گوياي آن است در حالي كه نرخ رشد كلي جمعيت جهان حدود 5/1 درصد است، اين نرخ رشد در مورد جمعيت سالمندان جهان، سالانه به حدود 4/2 درصد مي‌رسد. تاملي در آمارهاي پير شدن جمعيت جهان عددهاي جالب ديگري را نيز عرضه مي‌كند؛ وجود حدود 600 ميليون سالخورده در جهان كه پيش‌بيني مي‌شود، تعداد آن‌ها تا سال 2025 ميلادي به يك ميليارد و200 ميليون نفر برسد، يكي از اين داده‌ها است. در ميان كشورهاي جهان، ايران نيز از اين قافله گذر عمر عقب نمانده است. به طوري كه سرشماري سال 1355، وجود يك ميليون و770 هزار سالمند را نشان مي‌دهد كه اين تعداد در آخرين سرشماري صورت گرفته، يعني سال 1385، به حدود 5 ميليون و 100 هزار نفر مي‌رسد. بر همين اساس كارشناسان پيش‌بيني مي‌كنند كه جمعيت سالمندان ايران در سال 2050 ميلادي به 25 ميليون نفر بالغ شود كه اين رقم حدود يك چهارم جمعيت آن زمان را تشكيل خواهد داد. از اين گفته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه متوسط سني جمعيت كشور رو به افزايش است، مقايسه آماري متوسط سني جمعيت در آمارهاي سالهاي 55 و 85 مبين اين مطلب است كه متوسط سني جمعيت كشور از 4/17 در سال 55 به حدود 22 سال در سال 85 رسيده، يعني جمعيت ايران نيز رو به پيري نهاده است. هر چند جمعيت سالمندان كشور در حال حاضر زياد نيست، اما شيب افزايش اين جمعيت در ايران حتي از شيب كشورهاي آسيايي و در حال توسعه بيشتر است و ما نيز به عنوان شهروندي ايراني در كشوري زندگي مي‌كنيم كه سن جمعيت آن در حال افزايش است. آمارها نشان مي‌دهد، حدود 7 درصد سالمندان كشور به تنهايي زندگي مي‌كنند، 23 درصد با فرزندان و يا بستگان و70 درصد نيز با همسر و فرزندانشان زندگي مي‌كنند. از بين زنان و مردان سالمنداني كه در تنهايي به سر مي‌برند (7 درصد)، 8/12 درصدشان را زنان و تنها 5/2 درصد را مردان سالمند تشكيل مي‌دهند. همچنين در بين سالخوردگان ايراني، نسبت زنان غيرمتاهل و زناني كه در تنهايي به سر مي‌برند نسبت به مرداني كه همين وضعيت را دارند، به طور قابل ملاحظه‌اي بيشتر است كه علت اين امر وفاداري و بالا بودن طول عمر آن‌ها نسبت به همسرانشان عنوان مي‌شود.