دوشنبه ۸ مهر ۱۳۸۷
آمريكا؛ دست كشيدن از همه‌چيز به خاطر هيچ

شتابزدگي در برگزاري نشست شوراي امنيت، پذيرش خواسته‌هاي روسيه، ناكامي در اعمال تحريم‌هاي جديد نشان مي‌دهد كه آمريكا از تمام خواسته‌هاي ضدايراني خود دست كشيد تا قطعنامه‌اي سياسي و بي‌محتواي تازه‌اي عليه ايران به تصويب برساند.
نشست شوراي امنيت سازمان ملل متحد شنبه شب در شرايطي در نيويورك تشكيل شد كه آمريكا و ديگر هم‌پيمانانش در اقدامي عجولانه و تنها 24 ساعت قبل از برگزاري نشست ناگهاني شوراي امنيت تمام تلاش خود را در اعمال تحريم‌هاي جديد عليه برنامه هسته‌اي ايران به كار بستند.
اين تلاشها اما در سايه شفافيت برنامه هسته‌اي ايران و نبود ادله قوي در انحراف در برنامه هسته‌اي ايران به بن‌بست رسيد و اين شورا در حالي قطعنامه چهارم خود عليه ايران را به امضا رساند كه هيچ تحريم جديدي در آن ديده نمي‌شود.
پيش از اين كشورهاي گروه پنج بعلاوه يك گفتگوهاي خود را با جمهوري اسلامي ايران، سازنده و رو به جلو خوانده و اعلام كرده‌‏ بودند كه سوال‌‏هاي ايران منطقي است و درباره آنها بحث خواهند كرد و پاسخ خواهند داد.
به نظر كارشناسان، اين قطعنامه كه پيش‌نويس آن به ابتكار عمل هيئت نمايندگي روسيه پيشنهاد شده، تنها جنبه سياسي دارد و در آن بدون توافق براي تحريم‌هاي جديد تنها بر ادامه تحريم‌هاي قطعنامه‌هاي پيشين عليه ايران تاكيد شده و بسته پيشنهادي تكراري غرب براي توقف برنامه هسته‌اي ايران كه آمريكا و هم‌پيمانانش به صورت يك‌جانبه آن را تهيه كرده‌اند، بار ديگر به ايران ارائه شده است.
«ديويد ميليبند» وزير خارجه انگليس با تشريح اهداف كشورهاي امضا كننده اين قطعنامه گفت: امضاي اين قطعنامه پيامي براي تهران به اين مضمون است كه موضع ما در قبال اين قضيه [ برنامه هسته‌اي ايران] ضعيف نشده است.
اين در حالي است كه گزارش اخير آژانس بين‌المللي انرژي اتمي كه قرار بود مبناي عمل شوراي امنيت در بررسي برنامه هسته‌اي باشد بر عدم انحراف ايران در فعاليت‌هاي هسته‌اي تاكيد داشت و در آن اعلام شده بود بر اساس بازرسي بازرسان آژانس هيچ نكته مبهم و انحرافي در مواد هسته‌اي اعلام شده از سوي ايران مشاهده نشده است.
از اين رو مي‌توان گفت درخواست براي تعليق فعاليت غني‌سازي تلاش براي محروم كردن تهران از حقي است كه بنا بر معاهده ان‌پي‌تي به تمام كشورهاي عضو اين معاهده داده شده است. با اين وجود آمريكا و ساير هم‌پيمانان اين كشور از جمله فرانسه و انگليس سعي داشتند قطعنامه‌اي جديد حاوي تحريم‌هاي جديد عليه ايران به امضا برسانند كه اين موضوع با مخالفت روسيه و چين به شكست انجاميد و قطعنامه چهارم بدون افزايش تحريم‌ها و تنها از جنبه سياسي و رواني به امضا رسيد. به عقيده طرف روسي تصويب اين قطعنامه از آن جهت لازم بود تا ثابت كند كه فعاليت در چارچوب گروه كشورهاي عضو «1+5» در حل و فصل مسئله هسته‌اي ايران ادامه دارد و مسكو خود را همچنان در خصوص توافقات صورت گرفته قبلي در اين زمينه پايبند مي‌داند.