عارفان نيک سيرت باطن نگر ما، از هر فرصت و موقعيتي که باعث تغييراتي در ظاهر طبيعت و پديده‌هاي طبيعي مي‌شد بيشترين بهره را مي‌بردند تا سري به نهانخانه وجود خويش زنند و حال و رخسار آن را ببينند و به واکاوي نفس بپردازند. تغيير فصل يکي از آن فرصت‌هاست. بدين جهت اين تغييرات نزد آن‌ها به منزله امتحان و آزمون و وارسي رتبت و مکانت جان مايه به شمار مي‌رفت: امتحان‌هاي زمستان و خزان *تاب تابستان، بهار همچو جان نويسنده وبلاگ «چيز ديگر» به نشاني http://mgt.blogfa.com در ادامه آورده است: مولوي در اين نقاط عطف طبيعت، صحنه‌اي را ترسيم مي‌کند که در آن شحنه تقدير، خاک دژم را تحت فشار قرار مي‌دهد که هر چه از لعل و سنگ، از خزانه حق و درياي کرم در جيب خود پنهان داشته و درربوده، برون آورد.