27 سپتامبر هر سال (7مهر ) از سوی سازمان جهانی گردشگری به عنوان روزجهانی جهانگردی نامگذاری شده است . قرار شده تا امسال این «روز» توسط ستاد بزرگداشت هفته گردشگری با مسئولیت معاونت گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به مدت یک «هفته» در سطح ملی گرامی داشته شود، دقیقا همان چیزی که فلسفه این گونه نامگذاری‌ها است.مجمع سازمان جهانی گردشگری شعار روز جهانی جهانگردی در سال 2008 را «واکنش گردشگری به تغییرات جوی» تعیین کرده و این سازمان و همچنین اعضای آن تلاش می‌کنند تا فعالیت‌های خود را حول این موضوع متمرکز کنند.در سایت سازمان جهانی جهانگردی(unwto) در خصوص انتخاب شعار واحد برای کشورهای عضو در خصوص توسعه جهانگردی آمده است: «رسم نامگذاری روزهای جهانی اقدامی شایع است که در بین دولت‌ها و بخش‌های خصوصی تاکید شده و از ویژگی‌های مهم فعالان سازمان‌های بین دولت‌هاست. هر ساله سازمان‌هایی که به سیستم سازمان ملل تعلق دارند روزهای جهانی اختصاص یافته به سازمان ملل را گرامی می‌دارند. هدف اصلی از روز جهانی گردشگری بالا بردن آگاهی جامعه بین المللی درباره اهمیت گردشگری و ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آن است.» در کشورما هم اهم برنامه‌های هفته گردشگری در ایران را چاپ تمبر، برگزاری همایش و نمایشگاه‌های مختلف، ارائه تخفیف ویژه به جهانگردان برای استفاده از مکان‌های تاریخی کشور، نامگذاری روزهای این هفته و انجام تبلیغات محیطی اعلام کرده اند که تأمل درآنها خالی از لطف نیست .دریغ از یک برنامه حساب شده و فراگیر که « عموم » مردم بتوانند در هفته گرشگری از آن استفاده کنند. نفس برگزاری این روزها و هفته‌ها به آن است که همه مردم به صورت فراگیردرگیر موضوع شوند و با مشارکت همه شهروندان اتفاقاتی که در سایر روزهای سال رخ نمی‌دهد با محوریت عنوان نامگذاری، صورت گیرد. به نظر می‌رسد در کشور ما نیز « فرهنگ سازی عمومی »درمورد نگاه درست به مقوله سفر و اصلاح دید کنونی مردم نسبت به گردشگری داخلی که هر ساله در ایامی مشخص، «همه» با وسیله شخصی مان به« یک جا» می‌رویم و ترافیک گره خورده و زباله انبوه وتخریب محیط زیست به یادگار می‌گذاریم و دو باره همه با هم در یک روز جاده‌ها را قفل می‌کنیم و با اعصابی که باید با گردش ترمیم می‌شد اما اینگونه خرد می‌شود، به خانه بر می‌گردیم، مهمترین کاری است که این هفته بهترین فرصت برای انجام آن را فراهم می‌آورد.