او یک خانم 25ساله بود که با اصول مادری به اندازه کافی آشنا بود. اولین کودک او 14 ماهه بود که دومین فرزندش به دنیا آمد. او انتظار هیچ تغییر واقعی در زندگی صمیمی خود با همسرش را پیش بینی نکرده بود...
به نظر او آمدن بچه در زندگی، یک تغییر موقت ایجاد می‌کرد که بعدها به طور تدریجی به روال قبلی بازگشت می‌کرد. ولی بعد از مدتی متوجه تغییرات زیادی شد، احساس خستگی، استرس و هرج و مرج در تمام ابعاد زندگی. کم کم به این نتیجه رسید که شایعات مربوط به نقش تخریبی فرزند در روابط زناشویی، چندان هم بی ربط نیست!
برای غلبه بر این تغییر ناخواسته، باید بتوان روش‌های جدیدی را خلق کرد تا زندگی همچنان برای زوجین لذت بخش بماند.تعریف جدید از رابطه: شاید نتوان رابطه زناشویی خود را مثل قبل ادامه داد. ولی در هر حال باید به گونه ای جدید و سازگار با محیط خلق شده، این رابطه را در قالب فعالیتی جدید و دوست داشتنی دو طرف حفظ نمود.ارتباط مجدد: مرتبا راجع به کودکان و مسائل آنها باهم صحبت نکنید. شاید این موضوع جالب و جذاب باشد، اما از آن اجتناب کنید. زمانی را اختصاص دهید که تنها راجع به خود صحبت کنید. خلاق باشید: می‌توانید برای 1 یا 2 ساعت، کو دک خود را برای پیاده روی با پرستار راهنمایی کنید و در عوض این مدت را با همسر خود به دلخواه سپری کنید.
خودجوش باشید: منتظر نباشید که فرصت‌ها به سراغ شما بیایند بلکه خود فرصت‌ها را خلق کنید.
واقع بین باشید: از بیان این شکاف در ارتباط نترسید.ممکن است جسم شما پافشاری کند. برطرف کردن این سوال تنش زا اولین گام مثبت برای ایجاد یک هماهنگی اساسی در ادامه زندگی است.
رعایت این موارد سبب می‌شود که به تدریج بتوانید با تک تک این نقش‌های جدید در زندگی کنار آمده و علاقه اصلی خود را نیز از دست ندهید. یعنی عاشقی تمام عیار باقی بمانید. ارتباطی جدید خلق کنید و به نیاز‌ها پاسخ دهید. مهم حفظ روابط صمیمی و عاشقانه است.