شهروندی که اغلب ساکت و آرام بلیت به دست بر روی نیمکت ایستگاه‌های اتوبوس می‌نشیند و هر از گاهی طعم تلخ رد شدن اتوبوس‌های خالی از مقابلش را می‌چشید، حال دیگر به خوبی می‌داند که شهر تهران دو هزار و 800 دستگاه اتوبوس گاز سوز دارد و این روزها اگر نگوییم بیشتر از مسوولان اما هم اندازه آن‌ها با مشکلات مربوط به جایگاه‌های سوخت رسانی و اتوبوس‌های گازسوز آشنا شده اند.این روزها دیگر به حال شهروندان فرقی نمی کند که اتوبوس از نوع پرده دار ریالی باشد یا بی پرده بلیتی، همین که به مقصد خود برسند برایشان کفایت می‌کند و حتی با رسیدن اتوبوس‌های ریالی هم نقد را ول نمی کنند تا به نسیه یا همان اتوبوس‌های بلیتی که دیگر از نظر حجم مسافران تفاوتی با ریالی‌ها ندارد برسند.شاید از چهره غضبناک شهروندانی که اغلب طعم تردد خالی اتوبوس‌ها، ازدحام داخل اتوبوس و یا انتظار برای رسیدن اتوبوس را چشیده اند، گواهی این مطلب باشد که عدم توافقات در حل و فصل نشدن مسائل مربوط به دولت و شهرداری در زمینه عدم ارایه اتوبوس، عدم سرمایه گذاری بخش خصوصی برای احداث جایگاه‌های سوخت و کمبود این جایگاه‌ها و غیره و غیره ارتباطی به او ندارد و از این طرح مساله‌ها خسته شده است.متقاضیان سفرهای درون شهری نگران بحران‌های احتمالی مهرماه بوده و هر روز وعده و وعیدهای جدیدی از سوی مسوولین می‌شنوند.تیتر یکی از رسانه‌های مکتوب که به آماده سازی هفت هزار و 300 اتوبوس برای اول مهرماه اختصاص داشت نقطه امید تازه ای ایجاد کرد و اقدام موثری محسوب خواهد شد. اما شرکت واحد اتوبوسرانی پیش بینی کرده که از پانزدهم شهریور تا پانزدهم مهرماه در خطوط شلوغ و پر ازدحام، تا ساعت 12 شب به شهروندان خدمت رسانی خواهد کرد.این تمهیدات در حالی است که شرکت واحد اتوبوسرانی با مشکلاتی همچون مناسب نبودن خدمات پس از فروش، فرسودگی ناوگان و از همه مهمتر مشکلات مربوط به جایگاه‌های موقت مواجه است چرا که از مجموع اتوبوس‌های مربوط به شرکت واحد اتوبوسرانی، دو هزار و 800 دستگاه اتوبوس گاز سوز بوده و در سوخت رسانی با مشکلات عدیده ای مواجه هستند.
اظهار امیدواری مسوولان برای برطرف شدن مشکل فوق، اگر چه نشانگر توجه آن‌ها به این معضل است اما اگر خوشبینانه فکر کنیم و سری به جایگاه‌های سوخت رسانی بزنیم متوجه می‌شویم که در فرآیند تعدد مدیریت در هر زمینه ای، علی الخصوص در فرآیند حمل و نقل عمومی، برای مشخص شدن مقصر، شخص سهل انگاری پیدا نخواهد شد و به دنبال مقصر معضلات هر چند کوچک سپری کردن، نه تنها کاری بیهوده خواهد بود بلکه به اتلاف وقت منجر خواهد شد.