روزي مردي از کنار جنگلي مي‌گذشت، مرد ديگري را ديد که با اره‌اي کند به سختي مشغول بريدن شاخه‌هاي درختان است. پرسيد: چرا اره‌ات را تيز نمي‌کني تا سريعتر شاخه‌ها را ببري. مرد گفت وقت ندارم، بايد هيزم‌ها را تحويل بدهم، کارم خيلي زياد است و حتي گاه شب‌ها هم کار مي‌کنم تا سفارش‌ها را به موقع برسانم. ديگر وقتي براي تيز کردن اره نمي‌ماند. نويسنده وبلاگ «راز شاد زيستن»‌ نوشته است: مرد داستان ما اگر گاهي مي‌ايستاد و وقتي براي تيز کردن اره‌اش مي‌گذاشت شايد ديگر با کمبود وقت مواجه نمي‌شد، چون بدون شک با اره کند نمي‌توان سريع و موثر کار کرد. حکايت بيشتر ما انسان‌ها نيز همين است. بايد اندکي تامل کنيم. گاه ذهن ما بسيار درگير کار يا تحصيل است و ما با فشار زياد سعي در پيش کشيدن خود داريم.