«آزمايشات موشكي اخير ايران درست در زماني رخ داد كه بارقه‌هايي از پيشرفت در مذاكرات هسته‌يي ميان تهران و غرب ديده شد. اين مذاكرات موفق باشد يا نباشد، اكنون زمان آن فرا رسيده است كه واشنگتن يك دفتر ديپلماتيك را در تهران بگشايد». جيمز روبين، دستيار وزير امور خارجه آمريكا در دولت بيل كلينتون كه اكنون در دانشكده امور بين الملل و عمومي دانشگاه كلمبيا تدريس مي كند در مقاله اي كه در روزنامه نيويورك تايمز منتشر شد، ضمن بيان اين مطلب افزود:‌ يك مقام عالي رتبه به من گفته است كه كاندوليزا رايس، وزير امور خارجه آمريكا به دنبال دريافت تاييد بوش براي برقراري يك دفتر حفاظت از منافع در پايتخت ايران است . اين ايده هوشمندانه‌اي است كه دموكرات‌ها و جمهوري‌خواهان بايد از آن حمايت كنند. در ادامه اين مقاله آمده است: آمريكا از سال 1979 تاكنون ديپلماتي را به ايران نفرستاده است،‌ منافع واشنگتن را دولت سوييس در تهران مديريت مي‌كند. اما واشنگتن مي‌تواند مانند ديگر كشورهاي متخاصم نظير كوبا يك بخش حفاظت منافع را در تهران بگشايد؛ در حالي كه روابط ديپلماتيك رسمي هم چنان در حال تعليق است. اين دفتر در سفارت سوييس در تهران به تقاضاهاي صدور ويزا و ديگر مسائل كنسولي رسيدگي خواهد كرد. چنين دفتري نبايد براي عمليات جاسوسي به كار گرفته و يا اين طور در نظر گرفته شود؛ چنين چيزي مي‌تواند فرصتي را براي ديپلمات‌هاي آمريكايي فراهم كند تا سياست‌هاي پيچيده اين كشور را به صورت دست اول نظاره كنند. برپايي اين دفتر نبايد كمك كند كه به نظر رسد سياست آمريكا با ناديده گرفتن متولد مي‌شود. سابقه دولت بوش در ديپلماسي ضعيف بوده است. در مواردي نظير ايران و كره شمالي كه بوش آنها را محور شرارت خوانده است، رايس مي كوشد تا در ماههاي آخر دولت بوش پيشرفتي را به دست آورد. وزارت وي در خصوص گفت‌وگو با كره شمالي دستاوردهايي داشت. يك دفتر ديپلماتيك در ايران، اگرچه يك موضوع لجستيكي ساده نيست، گاهي محدود اما رو به جلو خواهد بود. كاخ سفيد هفت سال پس از خودداري از مذاكره مستقيم و گفت‌وگوي غير مشروط با ايران تقريبا به چيزي نرسيده، ايران در خصوص ثبات عراق، همكاري اندكي داشت يا اصلا همكاري نكرد. و به رغم مانورهاي اخير، بعيد است كه راه حل موض وع سر غني سازي اورانيوم ايران ظرف چند ماه آينده پيدا شود. اگر منصفانه رفتار كنيم بايد گفت كه دولت بوش در دور دوم با مهارت بيشتري رفتار كرد. شوراي امنيت سازمان ملل تحريم‌هاي ضعيفي را عليه ايران اعمال كرد. اما حتي اين اتحاد جديد ميان قدرت‌هاي بزرگ در جلوگيري از حركت ايران به سمت توانايي توليد سلاح هسته‌يي با شكست روبرو شد. و پيشرفت فن آوري موشكي ميان برد را آن طور كه آزمايش يك هفته‌اي موشك شهاب 3 نشان داد، متوقف نكرد. البته ممكن است كه تهران از حضور ديپلماتيك آمريكا در اين كشور خودداري ‌كند. در اين صورت واشنگتن امتيازاتي را در رابطه با جامعه بين المللي به دست مي‌آورد. هم چنين ممكن است تهران موافقت كند، اما درخواست پرواز مستقيم ميان آمريكا و ايران را نيز مطرح كند. در هر حال همان منطق ارتقاي تبادلات مردمي مي‌تواند در خصوص خطوط مستقيم هم مطرح شود. پيشرفت اساسي در خصوص ايران بايد در انتظار دولت جديد باشد كه فراتر برود و مجموعه‌اي قوي‌تر از مشوق و غيرمشوق‌ها را ارايه دهد. در عين حال ايده گشايش دفتر ديپلماتيك عاقلانه است و بايد براساس ارزش‌هايي مورد قضاوت واقع شود.