اكثر مديران و كاركنان سازمان‌ها از كمبود وقت، گله و شكايت دارند ومرتباً تداخل كارهايشان باعث مي‌شود به شدت كارآيي آنان كاهش يابد. در وبلاگ«به انديش» آمده است: صدها هزار نفر، وقت آن را ندارند كه حتي به تنظيم وقت خود بپردازند و همچنان در كلاف به هم تنيده شده كارهاي پي در پي و بي نظم، مشغول چرخيدن هستند و فرصت سرخاراندن هم ندارند! افسانه تنگي وقت مديران و كاركنان جامعه يك پندار باطل است. زيرا انسان‌ها ازآن رو اكثراً در تنگناي وقت هستند كه خودشان چنين مي‌خواهند. مهمترين عوامل اتلاف وقت براي مديران عبارتند از: سلام و احوالپرسي بيش از حد. وقفه در كار، به علت تلفن‌هاي كنترل نشده. ملاقات‌هاي متعدد بدون وقت قبلي. موقعيت‌هاي بحراني و غير قابل پيش بيني. تعيين نكردن اهداف و اولويت‌هاي كاري.ميز كار شلوغ و عدم ساماندهي شخصي كار. گرفتار شدن در كارهاي جزئي. عدم تفويض اختيار به ديگران. وسوسه انجام كارهاي متعدد. عدم دسترسي به اطلاعات يا دريافت گزارش‌هاي ناقص. ناتواني در تعيين صلاحيت‌ها و مسووليت‌ها.