هوشمند سفيدي:
اين روزها مطبوعات كشور بيش از هر زمان ديگر تحت «فشار اقتصادي» هستند و روز به روز شدت و دامنه آن فزوني مي‌يابد. اما مركز ثقل اين فشار، مطبوعات مستقل و غيردولتي است، مطبوعاتي كه در عين حال خصوصي و البته جزء نهادهاي مدني مهم نيز به حساب مي‌آيند.اين فشار اقتصادي كه آن را بايد «هدايت شده» توصيف كرد، به گونه‌اي است كه بايد شمارش معكوس را براي تعطيلي تعداد زيادي از روزنامه‌هاي مستقل آغاز كرد. اما در اينجا بايد اين پرسش را مطرح كرد كه چه گروه‌ها يا افرادي از تعطيلي اين روزنامه‌ها سود خواهند برد و تاريخ مطبوعات چگونه درباره كساني كه اين سياست را هدايت و راهبري مي‌كنند، قضاوت خواهد كرد؟
به نظر مي‌رسد وجود تنگ‌نظري در حوزه سياسي و مطبوعاتي، نه تنها انرژي مثبتي را به چرخش صحيح نهادهاي سياسي جامعه نمي‌دهد، بلكه در درازمدت انرژي منفي غيرقابل مهاري براي نابساماني سياسي بروز خواهد كرد.
عدم تحمل ديدگاه‌هاي مختلف و تاكيد بر ديدگاه‌ خودي و «توهم دشمن شماري ديگران»، يك آفت سرطاني براي بازيگران حوزه سياست تلقي مي‌شود.امروزه، رفتار‌هاي حذفي در حوزه سياست شايد در كوتاه مدت جواب داده و به خشنودي موقت منجر شود، ليكن فرجامي تلخ را در پي خواهد داشت، بنابراين در حوزه مدني بايد «دايره تحمل» را گسترش داد و به هر نقد منصفانه‌اي،رنگ مخالفت نداده، منتقدان را در مجموعه دشمن، جاي نداد.
پس اولا تلاش كنيم آفت تنگ‌نظري را از خود دور كنيم و ثانيا شعاع آن را تا جايي كه به خطوط قرمز نظام نزديك نشده است، محدود كنيم تا به جاي توسعه دشمنان، دايره دوستان خود را توسعه بخشيم.متاسفانه طي يكسال اخير روند برخورد دولت با مطبوعات مستقل و روزنامه‌هاي غيردولتي نامطلوب و ناصواب بوده، گرچه اين دوستان، هموازه بر «عدم برخورد حقوقي» تكيه كرده و بر آن فخر فروخته‌اند، ليكن در مقابل با «سياست غيراخلاقي در تنگناي اقتصادي قراردادن اين روزنامه‌ها»، مشخص نيست چگونه آن را توجيه مي‌كنند؟اما چرا مدعي هستيم كه طي يك سال اخير مطبوعات مستقل تحت فشار اقتصادي و يا به تعبيري «برخورد اقتصادي» قرار گرفته‌اند:...