كتاب «خيال گرده گيج» (پرسه خيال) شامل شعرهاي گيلكي شيون فومني، (پنجشنبه، 13 تير) رونمايي شد.
احمد ابومحبوب - نويسنده و پژوهشگر - در اين مراسم در نشر ثالث گفت: در بررسي كلي ساختمان اين مجموعه، مي‌توان گفت شعرهاي اين مجموعه، شعرهايي كوتاه هستند كه به دليل كوتاه ‌بودن، بسياري آن‌ها را با هايكوهاي ژاپني مقايسه كرده‌اند؛ به اين دليل مي‌خواهم اين مجموعه را با هايكوها مقايسه كنم. او در ادامه افزود: شعرهاي مجموعه شيون فومني، شعرهاي دومرحله‌يي از نظر ساختمان هستند. هايكو نوعي نگاه به بيرون است كه مبناي آن، شهود و تصوير آن، بيروني است. ابومحبوب درباره تفاوت‌هاي مجموعه شعر «پرسه خيال» با هايكوها گفت: در شعرهاي هايكو، «من» ذهني نيست؛ بلكه بيروني‌ است؛ اما در شعرهاي ايراني، شاعران ايراني نمي‌توانند بيروني باشند؛ به‌ اين دليل، «من» آن‌ها بروز مي‌كند. مجموعه اين شعرها، نشان‌دهنده نوعي تمثيل منطقي‌ است كه ساختارش مقدمه است.
اين پژوهشگر عنوان كرد: شعر كوتاه در ايران، سابقه طولاني دارد و در قرن 10 يا 11 در مكتب هندي در شعر فارسي، شيوه‌اي از شعر به‌وجود آمد. شعرهاي كوتاهي كه «پرسه خيال» كوتاه‌تر از آن‌هاست؛ اما از نظر ساختاري شبيه آن‌ها. در ادامه، محمود طياري - نمايشنامه‌نويس و شاعر - سخن گفت و يادآور شد: كنار شأني كه شيون فومني در شعر گيلكي كسب كرده است، از يكي‌ دو شاعر برجسته نيز مي‌توان نام برد، كه يكي محمد بشراست. تفاوت بشرا و شيون در اين است كه شيون غير از غزليات، شاعر مكتوبي نيست و كتاب چاپ‌شده‌اي ندارد؛ اما خيال زلالي دارد كه توانست آن را مطرح كند. او شايد كاري را كه ماياكوفسكي با شعر خود در اروپا كرد، در قطع كوچك‌تري در سال‌هايي در رشت انجام داد. وي در ادامه گفت: ما درباره يك ساقه علف و جفت‌گيري قورباغه، كلي تحقيق و بررسي مي‌كنيم؛ اما هنرمندان و شاعران و نويسندگان زيادي به دنيا مي‌آيند كه مردم حتا محله آن‌ها را نمي‌شناسند.
سپس مسعود خمامي - پژوهشگر زبان گيلكي - درباره وضعيت عمومي شعر به زبان گيلكي سخن گفت و يادآور شد: در اوايل دهه 70 ، اتفاقي افتاد كه اسم آن را، «هساشعر» (شعر اكنون) گذاشتند كه اين شعر، تاكنون از سوي شاعران گيلكي استقبال شده است. هساشعر، عمده تلاشش در شكار لحظه‌ها بود كه در درون هساشعر گيلكي، چند نحله‌ را مي‌توان تشخيص داد؛ سنت‌ ترانه‌هاي روستا و فضاهاي فولكلوريك از جمله آن‌هاست كه در شعر شيون مي‌توان يافت. او تصريح كرد: مجموعه شعر منتشرشده، به بخشي از سابقه شعري شعر گيلكي ارتباط مي‌يابد كه آغاز آن از دهه 70 بود. حامد فومني - فرزند شيون فومني و گردآورنده مجموعه شعر «خيال گرده گيج» - نيز يادآور شد: شيون فومني شاعري دوزبانه بود كه به دو زبان فكر مي‌كرد. او در شعر فارسي بسيار جدي بود؛ اما شعر فارسي‌اش را دير چاپ كرد. وي افزود: كار تدوين اين كتاب، كار سختي بود؛ چرا كه وفاداري به متن نوشتاري شيون فومني، بسيار مشكل بود و اين چيزي بود كه من به آن تأكيد مي‌كردم كه در پانوشت هر شعر سعي كردم يك كار پژوهشي كوچك انجام دهم. او سپس خاطره‌اي از پدرش تعريف كرد و گفت: روزي درباره شعر از پدرم پرسيدم. او گفت، شعر درياست پسر. موج‌ موج خيال به خيال است. شاعران از نفس‌افتاده در خشكي افتاده‌اند. من دشت هستم كه انتظار مي‌كشم كه دوباره بيايي و در آغوش پونه‌ها. قول بده به من؛ نه به سبزه. درخت را من قد كردم، تو مدال كدامين سينه‌اي گل ‌سرخ؟
در پايان، فريدون پوررضا - خواننده و پژوهشگر موسيقي گيلكي - تعدادي از شعرهاي شيون فومني را براي حاضران خواند.