بررسي و مطالعه توسعه اقتصادي يكي از جديدترين و بحث برانگيزترين شاخه‌هاي اقتصاد به ويژه اقتصاد سياسي است. اين علم از سال 1776 با ورود كلاسيك‌ها به عرصه‌ اقتصاد و در كتاب ثروت ملل" آدام اسميت"- (اولين اقتصاددان توسعه)- تجلي يافت ولي مطالعه وبررسي منظم و كلاسيك جريانات توسعه اقتصادي جهان سوم در طول سه دهه گذشته شروع شده است.اين علم دامنه وسيعي داشته و علاوه بر تخصيص كاراي منابع توليدي كمياب موجود به رشد مداوم و مستمر آن در طول زمان مي‌پردازد.
آنچه مسلم است در مسير توسعه اركان متعددي وجود دارند كه يك كشور توسعه يافته را از يك كشور در حال توسعه مجزا مي‌سازد. كشورهاي جهان سوم اغلب در دسته‌اي هستند كه از آن‌ها به عنوان در حال توسعه نام برده مي‌شود.
ويژگي‌هاي مشترك كشورهاي در حال توسعه، پايين بودن سطح زندگي مردم و بهره وري، افزايش سريع جمعيت، مشكل بيكاري پيدا و پنهان و وابستگي بسيار زياد به كشاورزي و توليد و صدور محصولات اوليه و نهايتا وابستگي و آسيب‌پذيري در روابط بين المللي از جمله آن‌ها مي‌باشد.
آنچه مسلم است توسعه علاوه بر بهبود وضع درآمدها و توليد، تغييرات بنيادي در ساخت‌هاي نهادي، اجتماعي و اداري و حتي آداب و رسوم و اعتقادات بوجود مي‌آورد.مفهوم كلي توسعه عبارت از تغييرات تدريجي و پيشرفت از يك حالت ابتدايي به سوي يك حالت تكامل يافته ونهايي است.در واقع توسعه الزاما فراگيري در چگونگي استفاده از راديو و اتومبيل و تلويزيون و يا چگونگي ساختن آنها طي زمان و استفاده از تكنولوژي نيست بلكه توسعه، همان‌گونه كه گذشت با تمامي جنبه‌هاي حيات ملي سرو كار دارد و تمامي جنبه‌هاي سياسي و اجتماعي و حتي مذهبي حيات ملي را شامل مي‌شود.در واقع مفهوم توسعه به شكلي كه از آن نامبرده شد مفهومي نيست كه در تمامي جوامع به صورت قطعي بر ان اتكا شود.هر كشوري بنا بر مقتضيات بسيار زيادي كه وجود دارد، كشوري توسعه يافته، در مسير توسعه و يا توسعه نيافته ناميده مي‌شود و توجه به اين نكته از اهميت زيادي برخوردار است.در واقع تعاريف فوق چهارچوب اساسي مفاهيم را روشن مي‌نمايد ودر كل هنوز روش كارا و متداول و مستدلي موجود نيست.
اما در مسير توسعه نكته اساسي توجه به مهمترين و برجسته ترين ويژگي يعني استفاده مناسب از از منابع است كه بايستي بر آن تاكيد شود. اينكه در بسياري از كشورهاي در حال توسعه مرحله گذار از جامعه سنتي به جامعه مدرن به چه صورتي طي شود بسيار مهم مي‌باشد. كشورهاي كم رشد كشورهايي هستند كه بر كشاورزي وتوليد محصولات مربوط به آن بسيار متكيند و بايستي در هنگام بهره گيري از الگوي كشورهاي توسعه يافته و در ورود به تكنولوژي براي توسعه دقت كافي را مبذول دارند تا اين بخش مهم را فداي گذار از مرحله سنتي به توسعه يافته نكنند.در حال حاضر ايران كشوري در مسير توسعه است اما همان گونه كه اشاره شد حضور كشورها در مسير توسعه الزاماتي دارد كه بايستي براي دست يابي به توسعه، آن‌ها رافراهم كرد.ايران با اتكاء به منابع هنگفت وذخاير ارزشمند خود سه منبع اصلي و اساسي توسعه يعني رشد جمعيت، ذخاير طبيعي و همچنين سرمايه دار به واسطه وجود ذخاير عظيم نفتي و گران شدن نفت در اختيار دارد كه البته بايستي با تاكيد بر اين اصل كه هركدام از اين منابع توسعه بايستي در كشور بازسازي و در خدمات توسعه قرار گيرند، از آنها به صورت بهينه استفاده كند.توسعه كلمه‌اي است كه در كشورهاي صنعتي جهان در حال كهنه شدن و رسيدن به مرحله فرا توسعه است و ايران با تكيه بر الزامات توسعه بايد حركت جدي تري را در اين مسير آغاز كند.