در بافت موقعيتي جديد، سياست امنيتي دائما ماوراء تعاريف کلاسيک محدود رفته و عوامل غيرنظامي را به عنوان نمونه عوامل اجتماعي، فرهنگي و ملاحظات ارتباطي را - دربرمي گيرد. عوامل جديد، از جمله تحولات در عرصه رسانهها و رشد وزن افکار عمومي در تصميم گيريهاي سياسي، منجر به متفاوت سازي کارکردها و سطوح مرتبط با تعاريف و انتقال سياست امنيتي شدهاند. فرهنگ، اطلاعات و ارتباطات ابزار استراتژيک در استراتژي امنيت ميباشند. بر طبق اظهارات رئيس جمهور پيشين آلمان، رومن هرزوگ Roman Herzog، اين عوامل “ عوامل اجتناب ناپذير و لازم سياست امنيتي “ هستند. اهميت تسهيلات نوين ارتباطات و اطلاعات در امنيت ملي، به همان اندازه قدرت سياسي، نظامي و اقتصادي حايز اهميت شده است.
امروزه دسترسي به نوعي ديپلماسي ناب اقناعي و مبتني بر فرهنگ، اطلاعات و ارتباطات جمعي، درحين اين كه به طور روزافزوني ضروري ميشود، دسترسي به آن نيز ميسر، ارزان و آسان ميشود. سايبرديپلماسي به طور موثري: از بحرانها جلوگيري ميکند، مشکلات را حل ميکند، اعتمادسازي ميکند، پيش از اتفاق افتادن حمله يا خطري پيوستگي و اتحاد ميسازد و منافع ملي معمولي را به صحنه بين المللي ميکشاند. اين ديپلماسي اولين خط دفاعي را پايهگذاري ميكند که ميتواند بهترين تصوير را براي سياستهاي خارجي تبليغ کند، نسبت به دولتها گرايش مردمي ايجاد ميكند و يک محيط بين المللي با ثباتتر و امنتري پديد ميآورد. ديپلماسي جمعي همچنين ميتواند به عنوان سلاح خطرناکي طراحي شود که تلاش گروهها و دولتهاي متخاصم را با محروم کردن آنها از حمايتهاي مردمي خنثي و بي اثر کند. به طور متناوب، ميتواند از توسعه احساسات خصمانه جلوگيري كند يا نسبت به آن واکنش نشان دهد يا با با استفاده از استراتژيهاي آموزشي و انتشار اطلاعات، حمله خود را در سطحي بسيار گستردهتر و با صبوري و مصمم به اجرا درآورد. در واقع با اين که اين نوع ديپلماسي جانشيني براي کاربرد نيروي قهريه نيست، اما به مکمل غيرقابل اجتنابي براي آن تبديل شده است.
بر پايه نظر کاناداييها، بهرهگيري از سياست امنيتي شفاف و توسعهيافته و فراتر از نيروي نظامي صرف، به اين شکل تامين ميشود که رويکردهاي جديد سياست خارجي بر مبناي روابط فرهنگي و اطلاعاتي شکل گيرد. آنها اعتقاد دارند که ترويج موفقيت آميز ارزشهاي صلح آميز، مانند تنوع گرايي فرهنگي و دموکراسي، ميتواند در گسترش امنيت ملي و ثبات سياسي بين المللي نقش مهمي ايفا کند.
ايتالياييها ترديد ندارند که اين ديپلماسي پيشگيريکننده وسيلهاي است براي صلح و ثبات سياسي در جهان. ديپلماسي فرانسه نيز بر پايه اين فرض بنا شده است که چنين ديپلماسي، بيهوده نبوده و ميتواند امنيت را تقويت کند و تلاشها در مقابل تروريسم را با توسعه شکيبايي در تبادلات، روابط مشروع و انسجام بين المللي تسهيل ميکند. به عقيده يوشکا فيشر وزير امور خارجه آلمان، ديپلماسي فرهنگي با ترويج گفتگو و تبادلات فرهنگي که منجر به ايجاد اطمينان ميشود، ميتواند با جامعهپذيري کشورهاي مشترک مختلف و با ترسيم يک اجتماع بين المللي باز براي آنها، نقشي حساس در پيشگيري از جنگ بازي کند. براي بريتانيا، اين نکته روشن است که « اگر ما قصد داشته باشيم از لغزش براي مبارزه بين غرب و سايرين اجتناب کنيم، ارتباطات و رابطه سازي بخشي از بازي ما را شامل ميشود ». جالب است به خاطر بسپاريم که جستجو و تلاش براي کسب مشروعيت فرهنگي و اخلاقي در بين مردم جهان، در قلب سياست گذاري پروژههاي امنيتي و دفاعي جامعه اروپا قرار دارند ». وزير امور خارجه ايران نيز اعتقاد دارد که: « سياست موفق ايران در زمينه ايجاد فضاي گفتگوي ميان تمدنها و به منظور گسرش روابط، به طور قابل توجهي از هزينههاي دستيابي به امنيت ملي کاسته است .» اين چشم انداز با چشم انداز همتاهاي هندي، ترکي و ژاپني ايران که ديپلماسي جمعي، محوري مرکزي در تفهيم سياست امنيتي آنها دارد، به اشتراک گذاشته شده است. آنها معتقدند که سايبرديپلماسي با کمک به حل پيچيدگيهاي ايدئولوژيک و تقويت نزديکيهاي فرهنگي، جزئي اصلي از روند صلح بين المللي است .
همان طور که ژوزف.ناي J.Nye و دبيليو اونW.Owen تشريح ميکنند عصر اطلاعات با چند منظوره کردن ديپلماسي فرهنگي آمريکا؛ در قابليت آن براي تقويت پيوندهاي مهيج با ملل خارجي و براي تسريع پيمانهاي بين دول و کاربرد موردي در ائتلافها عمل ميکند. « اين اعتقاد وجود دارد که در عصر اطلاعات، نفوذ و تاثير ديپلماتها و قدرت نظامي به سوي کساني برود که ميتوانند اطلاعات معتبر را در جهتي منتشر کنند که منافع آنها را حمايت کند و به صورت تاثيرگذاري فشار افکار عمومي را بر روي رهبران ساير کشورها متمرکز سازد.»
در نهايت
ديپلماسي هنر افزودن دوستان است.
اتو ون بيسمارك
رهبران سياسي، طراحان سياست خارجي و ديپلماتهاي سراسر جهان، به طور روزافزون به اين نتيجه نائل آمده و ميآيند كه سايبرديپلماسي را به عنوان يك استراتژي ضروري، محوري، مقتضي، شايسته، قابل دستيابي و فوق العاده براي قرن بيست و يكم انتخاب نمايند. براي آنها آشکار شده است که فرهنگ، اطلاعات و ارتباطات ابزارهاي اصلي دستيابي به موقعيت بين المللي بهتر و حداکثرسازي منافع ملي است. آنها در ابتدا، به سايبرديپلماسي به عنوان يک رويکرد مناسب و کاملا مجهز براي رسيدگي به دو وجه پايين: وابستگي متقابل جهاني و فرصتهاي جديدي که معرفي ميکند، مينگرند. آنها به خوبي آگاه هستند که تغيير و تحولات پايدار و عميق در چشم انداز جهاني، مانند تحولات حوزه تکنولوژيهاي نوين و افزايش دموکراتيزاسيون، نه تنها به كارگيري سايبرديپلماسي را امکان پذير نموده است، بلکه به طور قابل ملاحظهاي براي موفقيت دولتها در صحنه بين المللي لازم، ضروري و حياتي شده است.
سايبرديپلماسي در واقع اغلب با ايجاد روابطي هماهنگ، دوستانه و نزديک با كشورها و به ويژه مردم آنها، توليد نيرو و همافزايي (Synergy) ميکند . با توجه به بسياري از ملاحظات، اين نوع ديپلماسي با فکر باز و صادق، يکي از کم خطرناکترين راهها براي متعهد نمودن افکار عمومي مخاطبان خارجي، ساخت روابط قوي و پيمانهاي طولاني و با دوام ميان دولتها است. عامل مهمي كه سايبرديپلماسي از آن نفع ميبرد، شناخته شدن آن به عنوان يک راه ارزان است كه توانايي و قابليت طراحي چارچوب مذاکرات بين المللي را داراست و نقشي کليدي در سياستهاي جهاني بازي کند. در عصري که بهره برداري از نيروي نظامي بسيار گران و بدون تاثير است، سايبرديپلماسي مسکن موقت ايدئالي ارائه ميكند.
واقعيت اين است كه نوآوريهاي فني و محتوايي در تاكتيكها و استراتژيهاي رسانهاي، صافيهاي تازهاي را براي جداكردن ديپلماسي برندگان از ديپلماسي بازندگان در عصر اطلاعات و ارتباطات ايجاد كردهاند .
درگذرهرلحظه، سايبر ديپلماسي براي هدايت سياست خارجي غيرقابل اجتنابتر و حياتيتر ميشود. بسياري از تصميم گيران به سايبرديپلماسي، به عنوان ابزاري برتر براي پيروزي بر قلبها و پوييدن راهي كه دولتها براي دستيابي به اهداف خود بيشتر و بيشتر به آن وابسته ميشوند، مينگرند و به اين شكل به طور روزافزوني “پيروزي بر روح آدميان “ را به جانشيني “ روح پيروزي بر ساير دولتها “ برميگزينند.
بياييد از رسانهها متنفر نشويم؛ رسانه داشته باشيم و رسانهاي پويا شويم! در فضاي نوين ديپلماتيك، افکار عمومي جهانيان شما را از طريق رسانهها و لينکهاي شما ميشناسد.
- ارتباطات انساني در گفتوگو با دكتر يحيايي - ۸۷/۴/۲۵
- رسانههاي جديد و رسانه نگاري - ۸۷/۴/۲۵
- نقش اطلاعات در بازارهای دیروز و امروز - ۸۷/۴/۲۴
- انتصاب دكتر اميرمظاهري توسط رئيس واحد تهران مركز دانشگاه آزاد - ۸۷/۴/۲۴
- عسكراولادي: دولت بايد با استدلال انتقاد را رد كند - ۸۷/۶/۷
- شكوفايي در سايه مديريت جهاني - ۸۷/۶/۷
- ايمني پرواز؛ ضرورتي جهاني - ۸۷/۶/۷
- مالزي، برنده تفاهم نامه توليد خودرو مردمي سايپا - پروتون - ۸۷/۶/۷
- ايران و روسيه بزرگترين پرداخت كنندگان يارانه انرژي - ۸۷/۶/۷
- مجوز احداث صنايع پرانرژي سختتر ميشود - ۸۷/۶/۷
- ورود اتوبوسهای دوکابین خارجی به ناوگان حمل ونقل عمومی از روز شنبه - ۸۷/۶/۷
- آيا گره كور حمل و نقل عمومي تهران بازميشود؟ - ۸۷/۶/۷
- رنساس خبري؛ بهرهگيري حرفهاي از فرآوردههاي خبري - ۸۷/۶/۷
- خط کش مناسب براي سنجش گزارش اثرگذار، استقبال مخاطب و رضايت آن است - ۸۷/۶/۷
- ميدان 7 تير زيرزميني ميشود - ۸۷/۶/۷
- انـسـان؛ منبع استراتژيك سازمان - ۸۷/۶/۷
- زنـدگـي تـرکـيـبـي اسـت از تـنـاقـضهـا - ۸۷/۶/۷
- استفاده از كارگران افاغنه فرصت اشتغال را از كارگر ايراني ميگيرد - ۸۷/۶/۷








