نبود تعريف مشخص درباره ميدان عمل نمايندگان رسانه‌هاي گروهي در برنامه‌ها و عرصه‌هاي مختلف ورزشي يكي از موارد چالش برانگيز چند سال اخير ورزش ايران بوده است كه به نظر مي‌رسد بي‌توجهي به‌اين موضوع مسوولان عالي‌رتبه ورزش و رسانه‌ها را در مقابل يكديگر قرار خواهد داد. ايجاد دخالت‌هايي در فعاليت نمايندگان رسانه‌هاي گروهي در ورود به مسايل خبري از يك سو، همچنين ناآشنايي برخي مديران، مربيان و حتي ورزشكاران در نوع تعامل با نمايندگان افكار عمومي و بروز مشكلاتي از سوي خبرنگاران سبب شد تا چالشي ميان دستگاه‌هاي اجرايي ورزش كشور و رسانه‌ها آغاز شود. پس از آن‌كه برنامه‌هاي چالشي ورزشي در صدا و سيما زمينه‌هاي آزردگي خاطر اهالي ورزش را فراهم كرد، خبرنگاران در حوزه‌هاي مختلف با روابط سرد و حتي خصمانه‌اي روبرو شدند. اين روابط از اخراج خبرنگاران در جلسات مهم ورزشي گرفته تا برخوردهاي ناخوشايند در ورزشگاه‌ها به شدت در حال رشد است. يکي از دلايل اين حواشي مشخص نبودن محلي براي گفت وگو با ورزشکاران در پايان مسابقه يا به اصطلاح «ايستگاه رسانه‌اي»(Mixed Zone) است که سبب بروز بي نظمي در پايان مسابقات فوتبال در ورزشگاهها مي‌شود؛ به عنوان نمونه پس از هرج ومرج به وجود آمده در آخرين ديدار ليگ برتر فوتبال كشور، نيروي انتظامي تشخيص داد تا در ديدار پاياني جام حذفي با استفاده از نيروهاي يگان ويژه شديدترين برخورد را با خبرنگاران انجام دهد و پس از آن هم رئيس سازمان تربيت بدني جمعه گذشته از رويارويي با خبرنگاران و گزارشگران حاشيه ساز خبر داد. هيوا يوسفي روزنامه نگار ورزشي درباره ريشه اين مشكلات، نبود آموزش را زمينه‌ساز اختلاف ميان مسوولان ورزش و خبرنگاران مي‌داند و مي‌گويد: تصور مي‌كنم مشكل از آنجا ناشي مي‌شود كه چارچوب مشخصي در پوشش رسانه‌اي و تعامل با رسانه‌ها وجود ندارد. متاسفانه بسياري از مسوولين كه در پست‌هاي مربوط به امور رسانه‌اي و هماهنگي با خبرنگاران قرار دارند، تخصص و آموزش لازم را در اين زمينه ندارند. وي با اشاره به تورنمنت‌هاي بزرگ جهان، يادآوري مي‌كند كه خبرنگاران با قرار گرفتن در جايگاه‌هايي ويژه مي‌توانند با بازيكنان و يا مربيان ارتباط برقرار كنند. يوسفي خاطرنشان كرد: عدم آموزش در اين زمينه سبب مي‌شود تا ايران حتي در برگزاري تورنمنت‌هاي بزرگ نيز دچار مشكل شود و حتي برخي خبرنگاران كه در سفرهاي برون‌مرزي به تجربه‌هاي خوبي درباره ارتباط با محيط‌هاي ورزشي دست يافته‌اند پس از بازگشت به دليل قرار گرفتن در فضاي غيرمتعارف داخلي باز هم به شرايط سابق باز مي‌گردند.
با اين حال يوسفي معتقد است كه سازمان تربيت بدني نمي‌تواند در مورد فعاليت خبرنگاران و اين‌كه آنها به چه شكل گزارش تهيه كنند مستقيما ابراز نظر كند، چرا كه اعمال نظر در انجام وظيفه خبرنگاران در حيطه اختيارات آنها نيست و مي‌افزايد: زماني كه روابط عمومي سازمان تربيت بدني به فدراسيون‌ها ابلاغ مي‌كند كه از گفت و گو با يك رسانه خاص ممانعت كنند اين نشان‌دهنده اين است كه هنوز تعريف مشخصي در موضوع حيطه وظايف و اختيارات سازمان ورزش در مقابل رسانه‌ها وجود ندارد. البته رييس انجمن نويسندگان، خبرنگاران و عكاسان ورزشي نظر ديگري دارد و مي‌گويد: آن‌طور كه من اظهارات رييس سازمان تربيت بدني را شنيدم وي تنها از عملكرد يكي دو برنامه خاص تلويزيوني انتقاد كرد و موضع‌گيري وي برعليه كليت كار رسانه نبود. تا به امروز من مشاهده نكردم كه رييس سازمان تربيت بدني بر عليه رسانه‌ها موضع‌گيري منفي داشته باشد، بلكه به دليل عملكرد حاشيه‌اي يكي دو برنامه خاص علي‌آبادي طي نامه‌اي به صورت شفاف موضوع را به رييس سازمان صدا و سيما منعكس كرده است و در ساير موارد وي با سعه صدر برخورد كرده است.