نگذاريم بم فراموش شود؛ مهم‌تر از ساختن بم فراموش‌نكردن آنست؛ حالا نوبت ساير هنرهاست كه به بم كمك كنند! زماني‌كه زلزله بم رخ داد همه باهم گفتيم «بم را دوباره مي‌سازيم» اما بعد از گذشت زمان، زخم بم را فراموش كرده و حالا براي كمك به ساخت بم بايد به روش‌هاي تبليغاتي متوسل شويم.
استاد محمدرضا شجريان، در مراسم گشايش نمايشگاه خوش‌نويسي «هم‌نوا با بم» تصريح كرد: به سبب رسالت اخلاقي كه نسبت به مصيبت‌زدگان بم داشتيم و با بهانه‌اي كه «علي‌رضا كدخدايي» هنرمند خطاط فراهم كرد، دورهم جمع شديم. دي‌ماه سال گذشته، كدخدايي، تعداد 80 تابلو خود را به من هديه كرد و من اين تابلوها را در معرض فروش گذاشتم تا درآمد حاصله صرف ساخت و تكميل پروژه «باغ هنر بم» شود.
استاد نامدار آواز ايران هدف از برگزاري اين نمايشگاه را چنين عنوان كرد ‌كه خط تنها هنري چشم‌نواز نيست، بلكه هنري است كه با زبان خاص خود معنا منتقل مي‌كند. از طرفي بارها گفته كه آواز ميراث ما را حفظ مي‌كند و بر اين باور است كه آواز و خط خويشاوند يكديگرند. او از حاضران اجازه ‌خواست با هدف ديگرش را در غالب كنايه بيان كند. بنابراين افزود: گاه به استعاره و در لفافه از آن سخن گفته‌ام؛ ولي امروز مي‌خواهم صريح‌تر حرف بزنم، دستاوردهاي هنر ايراني و الا و در خور ستايش است و بخش‌هايي از آن نه تنها ميراث ايراني بلكه ميراث جهاني است؛ انديشمنداني چون حافظ، مولانا، فردوسي نه تنها به ايران كه به جهان تعلق دارند، من شيفته اين فرهنگم. هركس با اين فرهنگ آشنايي داشته باشد دل به آن مي‌سپارد. با اين‌حال بايد بگويم ما ايرانيان صفاتي هم داريم كه پسنديده نيست. يكي از مهم‌ترين آن‌ها فراموشي است. ما ملتي فراموش كاريم، خيلي‌زود فراموش مي‌كنيم. روزي كه زلزله مهيب بم رخ داد همه خود را مصيبت‌زده دانستند. بم بخشي از تن ما بود كه زخم برداشت. همه ما درد اين زخم را بر روان خود احساس مي‌كرديم؛ به بازماندگان قول‌هاي زيادي داديم و از اين‌كه در كنار شما بم را دوباره مي‌سازيم گفتيم؛ اما رفته‌رفته درد زمان بر دل ما نشست و در مسايل روزمره خود گرفتار شديم؛ فراموش كرديم كه بم بخشي از تن ما بود و زخم بم را فراموش كرده‌ايم، اكنون به‌جايي رسيده‌ايم كه ديگر نام بم دل كسي را نمي‌لرزاند، تصوير زندگي درون كانكس‌ها اندوهي نمي‌آورد؛ صريح‌تر بگويم، ما مردم بم را فراموش كرده‌ايم؛ ما هم‌چنان فراموش‌كار شده‌ايم كه براي كمك به بم بايد به روش‌هاي تبليغاتي متوسل شويم؛ بايد ترفند بزنم تا ياد هم‌وطنان رنجيده خود بيافتم؛ اين رسم خوبي نيست. وي ادامه داد: من همواره ستايش‌گر مردم اين سرزمين بوده‌ام، ولي نمي‌توان از اين نقص فرهنگي سخني نگويم. اين نكته‌اي است كه مرا آزار مي‌دهد؛ اين روزها انگيزه من براي شركت در مراسمي از اين دست فقط ساختن «باغ هنر» بم نيست. مهم‌تر از ساختن بم فراموش‌نكردن آن است. او گفت: امروز اين نمايشگاه براي كمك به بم و مصيبت بم برگزار شده است گامي كه براي كمك به بم برمي‌داريم، گامي است براي گريز از فراموشي و احياي خاطره ما؛ نگذاريم مردم بم فراموش شوند، تو كز مكارم عالمي ديگري، وفاي عهد من از خاطرات به در نبري. يدالله كابلي هم گفت: شجريان يكي از تيرك‌هاي عظمت، عزت و آبروي سرزمين ايران به‌شمار مي‌آيد و نه فقط يك خواننده. اين استاد خوش‌نويس ايراني، در مراسم نمايشگاه «هم نوا با بم» از شخصيت محمدرضا شجريان در عرصه موسيقي به عنوان دردانه آواز ياد كرد و گفت: مسأله، مسأله حركت و انديشه‌اي است كه در راه سربلندي اين مملكت برداشته‌ و قدمي است كه براي بازسازي فضاي عظيم اولين شهر باستاني ايران برداشته شده است و استاد نگاهي اسطوره‌اي به تاريخ ايران داشته‌اند و با گامي بلند قصد تجديد اين بنا را دارند.