روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، با اذعان به اين كه كودك‌آزاري از جمله موضوعاتي است كه مي‌تواند، آثار سويي را در بزرگسالي براي كودك به همراه داشته باشد، گفت: مطالعات صورت گرفته بر روي زنان ويژه در تهران نشان مي‌دهد، 30 درصد آن‌ها در دوران كودكي مورد آزار جنسي قرار گرفته‌اند.
سعيد مدني در همايش كودك آزاري كه براي معاونان آموزش و پرورش منطقه 11 تهران برگزار شد، با استناد به تحقيق و پژوهش پرونده كودكان ارجاع داده شده به پزشكي قانوني تهران در سال‌هاي 71 تا 73 افزود: طي اين سه سال، 324 مورد سوءاستفاده جنسي به پزشكي قانوني تهران ارجاع داده شده كه از اين تعداد، 237 مورد را دختران و 87 مورد را پسران تشكيل داده و 64 نفر از مجموع دختران و 23 نفر از پسران مورد تجاوز جنسي قرار گرفته بودند.
وي با اشاره مطالعه‌ پرونده كودكان مورد تعرض قرار گرفته در پزشكي قانوني شهر تهران تاكيد كرد: شايع‌ترين مناطق ارجاع كودكان، پزشكي قانوني جنوب شهر تهران بوده است.
اين روانشناس شايع‌ترين سن ارجاع دختران آزار ديده جنسي را 11 تا 15 سال و پسران را شش تا 10 ساله اعلام كرد. اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، با بيان اين كه مطالعه و تحليل تمامي موارد كودك‌آزاري گزارش شده در روزنامه‌هاي كثيرالانتشار در سال‌هاي 1375 تا 1377حاكي است، اغلب موارد كودك آزاري كه خبر آن‌ها به روزنامه‌ها كشيده شده‌است (موارد حاد)، در محيط خانه رخ داده و بيشترين گروه سني را كودكان پنج تا 9 سال و سپس گروه 10 تا 14 سال تشكيل مي‌دهند كه دختران بيشترين آزار ديدگان و بيشتر آزاردهندگان پدران بوده‌اند.
وي اختلافات خانوادگي و گاه طلاق را از علل و عوامل آزار كودكان دانست و با اظهار نگراني از روند فزاينده طلاق خاطر نشان كرد: بدين ترتيب بايد انتظار افزايش موارد كودك آزاري را نيز داشت. عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي درباره سن كودكان آزار ديده، يادآورشد: بيشتر سوء رفتارهاي جسمي در سنين پنج تا 11 سالگي انجام مي‌شود كه آزار در سنين پايين‌تر و بالاتر از اين سن كمتر رخ مي‌دهد. همچنين سن آزار جنسي دختران 10 تا 15 سالگي است.
مدني سنين پر خطر آزار جنسي پسران را شش تا 10سالگي اعلام و تصريح كرد: بنابراين احتمال دارد، پسران در سنين پايين‌تر مورد آزار جنسي قرار مي‌گيرند. اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي اظهار كرد: بر اساس ارزيابي‌هاي صورت گرفته، هشت سالگي ميانگين سن خطر كودكان ذكر شده است كه به دليل آن كه در اين سن به مدرسه مي‌روند، مي‌توان از نقش آموزش و پرورش، معلمان و معاونين مدارس در تشخيص كودك آزاري و مداخله به نفع كودكان بهره برد.
وي نوع آزارهاي صورت گرفته بر روي دختران و پسران را متفاوت دانست و خاطر نشان كرد: پسران بيشتر از دختران مورد آزارهاي جسمي قرار مي‌گيرند و آزار عاطفي در ميان دختران شايع‌تر است. مدني با تاكيد بر اين كه تنها10 تا 15 درصد آزاردهندگان دچار مشكلات روحي ـ رواني هستند، عنوان كرد: كودك آزاران مي‌توانند از ميان تمامي گروه‌هاي اقتصادي، اجتماعي و نژادي باشند و هر چند اين آزارگران در تمامي طبقات اعم از پردرآمد و هم كم درآمد ديده مي‌شود، اما كودك آزاري در ميان گروه‌هاي كم درآمد به دليل محدوديت امكانات براي دفاع و حمايت از كودكان بيشتر صورت مي‌گيرد. اعتماد به نفس پايين، كنترل ضعيف هيجانات و عصبانيت زود هنگام از جمله ويژگي‌ها و خصلت‌هاي آزاردهندگان است كه وي با استناد به مطالعات صورت گرفته بر روي سه مركز درماني در شهر تهران، اضافه كرد: اغلب كودكان ارجاع داده شده به اين مراكز از سوي مادر آزار ديده‌ بودند. همچنين گروه اول متهم در آزارهاي جنسي كودكان از اعضاي خانواده بويژه پدر و ناپدري و سپس نزديكان هستند. اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي ادامه داد: به دليل آن كه پسران با محدوديت كمتري نسبت به دختران به اجتماع وارد مي‌شوند، بيشتر در معرض آزارهاي جنسي از سوي غريبه‌ها قرار مي‌گيرند. بنابراين امكان سوء استفاده جنسي پسران در خارج از خانواده بيشتر از دختران است. وي، همچنين استرس بالا، كمبود منابع اقتصادي و فقر، كم بودن اطلاعات والدين در مورد كودكان، بيماري‌هاي كودكان به ويژه معلوليت و كم‌تواني، اعتياد والدين و فشارهاي ناشي از مشكلات روزمره را از جمله علل و عوامل كودك آزاري عنوان كرد.
مدني با دسته‌بندي انواع كودك آزاري به جسمي، جنسي و غفلت به تفاوت ميزان كودك آزاري‌ها در اروپا و آمريكا پرداخت و ميزان كودك آزاري در كودكان زير چهار سال انگلستان را يك در هزار، اروپا سه در هزار و در آمريكا 20 در هزار اعلام كرد و با اظهار تاسف از فقدان نظام ارجاع و آماري كوئك آزاري در ايران تاكيد كرد: در كشور ناچاريم بر پايه تخمين حاصل از مطالعات پراكنده وضعيت كودك آزاري را توضيح دهيم. وي همچنين با بررسي وضعيت كودك آزاري در ايران اذعان كرد: انواع كودك آزاري در ايران از شيوع نسبتا بالايي برخوردار است كه شايع‌ترين الگوي آزار جسمي كودكان همچون سيلي زدن و الگوي آزارهاي عاطفي، محبت نكردن كافي است. از سوي ديگر گزارشات شيوع آزارهاي جنسي به دليل محدوديت‌هاي فرهنگي و مذهبي كمتر از حد واقعي است.
عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي با بيان اين كه روند كودك‌آزاري رو به افزايش است، اعلام كرد: اين موضوع را تا حدودي به تحليل علل و عوامل تاثيرگذار بر كودك آزاري همچون دو رقمي شدن تورم، افزايش بيكاري و در نتيجه گسترده شدن دامنه فقر و مشكلات اجتماعي بايد دنبال كرد. مدني تاكيد كرد: به طور كلي احتمال آنكه كودكان در فاصله پنج ـ شش تا 12ـ13 سالگيمورد آزار جنسي قرار گيرند بيشتر است و والدين بايد در اين سنين ار آنها حمايت جدي‌تري كنند و اين حساسيت در مورد دختران بايد بسيار بيشتر از پسران باشد. فرشيد يزداني ـ مديرعامل انجمن حمايت از حقوق كودكان ـ نيز با ارائه گزارشي از تاريخچه آغاز به كار اين انجمن و خدمات ارائه شده آن، به كودكان بازمانده از چرخه آموزشي كشور كه به طور مستمر در حال افزايش است اشاره كرد و گفت: حدود دو ميليون و700 هزار نفر از كودكان در سنين10 تا 18 سال كشور خارج از چرخه تحصيل هستند.