گفته مي‌شود که مردمان در سرزمين‌هاي غربي بي‌تعارف‌اند. آن‌جا عقلانيت اقتصاديِ غالب، نفع شخصي را قاعده حاکم بر کردارها ساخته است. فردگرايي يا به رسميت شناختن حقوق و مهم شمردن اراده‌هاي تک‌تک افراد، نه تنها اصل اساسي فلسفه سياسي، که معيار زند‌گي اجتماعي‌ست. رضا کلاهي در وبلاگ «قال و قيل» نوشته است: مبناي رفتار هر کس، نفع خود اوست و مي‌داند که ديگران همچنين قاعده‌اي دارند و مي‌داند که ديگران هم مي‌دانند که او چنين قاعده‌اي دارد، و ديگران هم مي‌دانند که او اين را مي‌داند. خلاصه، همه چيز روشن و تعيين شده است.