رييس انجمن گفتار درماني، فلج اندام‌هاي گفتاري را از عمده‌ترين تاثيرات سکته مغزي دانست و درعين حال بر نقش خانواده در ايجاد اميد به زندگي در بيمار و همچنين فراهم کردن فضايي شاد به منظور بهبود بيمار تاکيد کرد.
بابک وثوقي، کارشناس ارشد گفتار درماني، اظهار کرد: سکته مغزي مي‌تواند تاثيرات متفاوتي بر بدن گذاشته به طوري که از سيستم تنفس تا سيستم گفتاري را درگير مي‌کند که به آن اصطلاحا «ديزارتري» گفته مي‌شود. وي ادامه داد: به دنبال سکته‌هاي مغزي وضعيت ارادي بودن گفتار و عملکردها دچار مشکل شده و بسياري از اعمال در قسمت غيرارادي انجام مي‌شود که در اصطلاح علمي از آن به اپراکس تعبير مي‌شود. وثوقي، زبان پريشي (آفازي) را از مهمترين عوارض سکته مغزي عنوان کرد و گفت: زبان پريشي از ديدگاه‌ها و رويکردهاي متفاوت، انواع مختلفي دارد که زبان پريشي حسي و زبان پريشي حرکتي از مهمترين آنهاست. به گفته وي در زبان پريشي حرکتي ممکن است فرد در درک مشکل نداشته باشد اما در بيان با مشکلاتي روبروست. اين در حالي است که در زبان پريشي حسي، فرد در درک مسايل دچار مشکل مي‌شود. وي افزود: مهمترين وظيفه گفتار درمانگر در مورد فرد مبتلا به ديزارتري، کار بر روي مسايل فلجي اندام‌هاي گفتاري است. گفتار درمانگر در اين مورد از تکنيک‌هاي ماساژ و تمرين‌هاي حسي - حرکتي بهره مي‌گيرد. وثوقي با اشاره به رويکردهاي درماني در زبان پريشي (آفازي) گفت: روش‌هاي جديد درماني در زبان پريشي مبتني بر توانايي‌هاي ارتباط کلامي و غيرکلامي و توانايي‌هاي مرتبط با اجتماعي شدن فرد است. به گفته وي در آفازي‌هاي ورنيکه فشار گفتار افزايش يافته و معمولا جملات نامفهوم زيادي يکي پس از ديگري بيان مي‌شود. در اين مورد بايد توانايي کنترل رفتار و گفتار توسط گفتار درمانگر تقويت شود و سعي بر اين است تا از نيمکره سالم مغز بيشترين استفاده به عمل آيد. وثوقي با بيان اينکه در آفازي حرکتي تلاش گفتار درمانگر بر اين است تا فرد توانايي توليد کلام را به دست آورد، تصريح کرد: در اين مورد نيز روش‌ها و رويکردهاي درماني متفاوتي وجود دارد. به طور کلي گفتار درمانگر به تدريج توانايي‌هاي ناميدن، توانايي درک مطلب، توانايي گفتار آزاد و گفتار توصيفي فرد را تقويت مي‌کند. رييس انجمن گفتار درماني گفت: در گفتار درماني تسهيل سازي و استفاده از نيمكره سالم مغز به منظور شروع مجدد گفتار صورت مي‌گيرد.
وثوقي، بهبود اختلالات گفتاري ناشي از ضربه يا سکته مغزي را به نوع و شدت ضايعه مربوط دانست و بر نقش خانواده در ايجاد فضايي شاد به منظور بهبود وضعيت بيمار تاکيد کرد و گفت: معمولا در خانواده‌هايي که از لحاظ رواني - روحي دچار مشکل هستند بعد از اين ضايعه بدترين پيش آگهي مشاهده مي‌شود. اين در حالي است که در خانواده‌هايي که اميد به زندگي وجود داشته، فضايي شاد در خانواده حاکم است، از بهره هيجاني بالايي برخوردارند و توانايي مديريت در بحران دارند و بهترين پاسخ‌ها در درمان دريافت مي‌شود.