احسان عربی مفرد
نامگذاری حکیمانه و مدبرانه سالهای شمسی از سوی رهبر فرزانه انقلاب اسلامی با عناوین مختلف در چند سال اخیر، حرکتی ستوده و تاثیر گذار در مسایل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی. .. و نیز موثر درعرصه‌های مختلف ملی و فراملی بوده و هست. نکته حایز اهمیت در این راستا آنکه، ذات و هویت نامگذاری سال‌ها تنها منوط به همان سال نیست، چنانچه مقام معظم رهبری در پیام سال 86 با اشاره به متبرک بودن سال 1385 به نام مبارک پیامبر اعظم « ص « خاطرنشان کردند که سال 85 لبریز از نام و ذکر آن بزرگوار بود اما دستیابی به معرفت پیامبر اعظم زمانی بسیار گسترده می‌طلبد و در واقع همه سالهای ما سال پیامبر اعظم است.
نامگذاری سال گذشته (86) با عنوان اتحاد ملی و انسجام اسلامی نیز تدبیر پسندیده و بجایی بود، چرا که به اقتضای زمان،اتحاد و انسجام اسلامی نه تنها برای ما که برای امت اسلام لازم و ضروری بود.دشمنان به بهانه‌هایی همچون قومیت، مذهب و گرایش‌های صنفی درصدد بودند و هستند که وحدت کلمه ملت ایران را از بین ببرند و در جهان اسلام نیز اختلافات مذهبی را دامن بزنند و با به راه انداختن جنگ شیعه و سنی میان ملت ایران و جوامع اسلامی فاصله ایجاد کنند، بنابراین اتحاد و یکپارچگی ملی و تقویت هوشیارانه و خردمندانه انسجام امت اسلامی، تنها راه ناامید کردن دشمنان و خنثی کردن توطئه‌های آنان بود، بنابراین اتحاد و انسجام اسلامی نیز باید برای همیشه و هر زمان و مکان حفظ شود و مختص یک سال و یک زمان خاص نباشد.
با کمی تامل، دقت و ژرف نگری در هویت و ذات نامگذاری‌ها درمی یابیم که به کارگیری و اثرات آنها سالیان سال به کار آمده و باعث پیشرفت، آگاهی و تاثیرگذاری در همه زمینه‌ها می‌شود. اینجاست که بجا بودن نامگذاری‌ها بنا به اقتضا وضرورت در هر سال مشخص می‌شود،البته نامگذاری روزها و سالها از سوی سازمان ملل نیز صورت می‌گیرد، همانند روز جهانی غذا، کودک و ... که آن هم در جای خود حایز اهمیت بوده ودر تقویم جهانی ثبت می‌شود.
مع الوصف آنچه شایسته و ضروری می‌نماید آن است که آموزه‌ها، پیامدها، نتایج و دستاوردهای ناشی از نامگذاری هر سال را برای همیشه (بخصوص مسوولان) راهنما و مدنظر خود قرار داده و در همه زمینه‌ها از آن بهره بگیریم به عنوان مثال وقتی که سالی به عنوان «وجدان کاری و انضباط اجتماعی» نامگذاری می‌شود، تنها در آن سال با انضباط و با وجدان کاری نبوده بلکه همه روزه در جریان تمام امور آن را سرلوحه کار خود قرار داده و به کار گیریم .
اما غرض از این مقال آنکه، همه ساله به دنبال نامگذاری‌ها شاهد اظهار نظرها، پیشنهادات و ارائه راهکارها جهت عینیت یافتن و بالفعل شدن مولفه‌های سال نامگذاری شده از سوی مسوولان، نمایندگان مجلس و کارشناسان بوده و هستیم .حال این نکته مهم و قابل تامل است که اظهارنظرها، پیشنهادات و ارائه راهکارها اغلب با باید و نبایدهایی همراه است که بایسته و شایسته است این باید و نبایدها از حالت بالقوه و شعار و حرف به حالت بالفعل و مرحله اجرا و عمل دربیاید و نتایج و پیامدهای آن در زندگی مردم محسوس باشد و مردم آن را حس کنند و کام آنها شیرین شود نه اینکه در پیچ و خم بایدها و نبایدها بماند مثل خیلی از قول‌ها و وعده‌های مسوولان که در پیچ و خم حرف‌ها و شعارها و تیتر یک روزنامه‌ها مانده است. به قول معروف «دوصد گفته چون نیم کردار نیست» پس در عمل باید دید!
رهبر انقلاب اسلامی درخصوص نقطه‌ اول مورد انتظار در سال 87 فرمودند: در این سال باید نوآوری فضای کشور را فرا بگیرد و همه خود را موظف بدانند که کارهای نو و ابتکاری را ـ در سایه‌ مدیریت صحیح و تدبیر درست ـ در فعالیت کشور وارد کنند. ایشان انتظار دوم را اینگونه بیان کردند: فعالیتهایی که در سالهای گذشته انجام گرفته، کارهایی که دولت کرده است، سرمایه‌گذاری‌های بزرگی که مسئولان گوناگون و آحاد مردم در بخشهای مختلف ـ چه سرمایه‌گذاری مادی، چه سرمایه‌گذاری معنوی ـ انجام داده‌اند، اینها به شکوفایی برسد و مردم نتایج آن را در زندگی خود حس کنند. همان گونه که رهبر انقلاب انتظار دارند امید می‌رود که با به کارگیری رهنمودها وتجربیات و دستاوردهای سال‌های گذشته هم در زمینه‌ نوآوری و هم در زمینه‌ شکوفایی و ملت ما شاهد نتایج شیرینی باشند و سال را به بهترین وجه و با عزت، موفقیت، کامیابی و شادابی و با توان بیشتر به پایان ببریم.